عرق زنیان؛ از معده نفخدار تا دمنوش شب
زنیان بوی تندی دارد؛ بعضیها عاشقش میشوند، بعضیها همان اول فاصله میگیرند. اگر از عطر ادویهایاش خوشتان میآید، عرق زنیان فوق غلیظ همان مسیر غلیظتر است.
در خانههای ایرانی برای سنگینی بعد غذا یا نفخ گاهبهگاه، زنیان اسم آشنایی است. باز هم: گاهبهگاه. معده زخمی یا درد مداوم، داستان دیگری است.
یک پیشنهاد ساده
بعد از شامهای سنگین، مقدار کم در آب ولرم. شیرینش نکنید مگر اینکه واقعاً لازم دارید؛ طعم خودش کامل است.
برای دمنوش شب، زیاد غلیظش نکنید که خوابتان را به هم بریزد یا دلتان بسوزد. بدنها فرق میکند.
نگهداری
مثل بقیه عرقیات غلیظ: در بسته، جای خنک. اگر بو عوض شد یا طعم ترش عجیب گرفت، مصرف نکنید.
عرقیات مشابه را در دسته عرقیات فوق غلیظ میبینید؛ هل و دارچین و زیره هم همانجا هستند.
